گاهی اوقات صدایی تو را می خواند که هیچ چیزدیگری را نمی شنوی و فقط راه را در پیش می گیری برای رسیدن . گاهی ناخواسته تقویمت را ورق میزنی و می بینی که ابر و باد و خورشید و فلک همه دست به دست هم داده اند تا تو را به مقصودی برساند که شوق رسیدنش را از چندین ماه قبل در سر می پروراندی . و باز جاده ، و اینبار رو به سوی سکوتی که زیبایی آسمان و زمین را یکجا در خود جا داده است ، کویر شهداد کرمان . کرمان ، شهری که اینبار مقصدمان شد برای تجربه ای دیگر از ایران گردی مان . شکل گیری این  سفر از عید نوروز سال 95 در ذهنم شکل گرفت که چرخید و چرخید در مهرماه 95 پیشنهاد رفتن را به یار غار همیشگیمان دادیم که در آبان ماه این سفر به گوش دوستانمان هم رسید و همه تمایل به آمدن کردند و سفرمان بخاطر سفر یار غارمان که در آذر ماه داشتند موکول شد به دی ماه و سفر در ساعت 20 به تاریخ 21 دی ماه 95 شروع شد و از یک جمع حدود 15 نفر 9 نفر پا به جاده گذاشتیم و آغاز نمودیم سفری دیگر را بر روی نقشه ایران زمین . مبدا : طهران   مقصد : کرمانسه شنبه 21 دی ماه : امروز به خودم مرخصی دادم که صبح تا ظهر را به کار های اداری

لیدر هایمان مصطفی و حسین ، اهل کرمان ، مودب ،و خوش مشرب ، و همچنین دارای اطلاعات خوب برای معرفی کردن مسیرمان هستند . بعد از حال و احوال ، من بهمراه چهار تن از همسفرها سوار بر ماشین پاژن به رانندگی مصطفی می شویم و بقیه دوستان سوار پاترول چهار درب حسین می شویم و بعد از سوار کردن وسایل راه را در پیش می گیریم . هوا خیلی خوب است و به نظر حدود 10 تا 12 درجه سانتی گراد می باشد ، هوا آفتابی ، که وقتی در آفتاب می ایستیم گرمای آفتاب بطور کامل حس می شود و وقتی در سایه می ایستیم خنکای هوا را حس می کنیم . رنگ شهر رنگ کویر است ، رنگی که زیبایی انعکاس خورشید را به سمت نگاهمان رهنمون می کند و تو حیف میدانی که نگاهت را از پشت عینک آفتابی بیرون نیاوری و لذت نبری از این همه زیبایی دشت هایی که بکر بودن طبیعت را به چشمانت هدیه می دهد . کویر ، دریچه ایست به همه زیبایی ها که در سکوتش تو را به ماورایی می برد که کلمه توان بیانش را دیگر ندارد .شهداد 110 کیلومتر از ایستگاه راه آهن کرمان فاصله دارد . باز هم جاده ، باز هم نجوای مقصد که آغوش باز کرده برای ما و ما هم چون طفلی دور مانده از مادر لحظه شماری می کنیم بر

نکته ای که از زبان لیدر شنیدم و همینطور کپی از آن و سنگ نوشته ای که بصورت معرفی در یکی از پارک های شهر نصب شده بود ، اشاره داشت به درفشی که در کرمان پیدا شده که تمدنی حدود 700 ساله را نشان می دهد .   قدیمی ترین لوح های تمدن جهان در کرمان و در تمدن ارت در جنوب کرمان هستند، تمدن خبیص در حاشیه شمال شرقی کرمان و در لبه کویر لوت قرار داشته است . تمدن خبیص شهداد یکی از حلقه های گم شده بین تمدن شرق آسیا و بین النهرین است؛ تمدنی که مانند بسیاری  از محوطه های باستانی فلات ایران سر از زمین بیرون آورده، اما کمتر از داشته هایش گفته شده و همچنان رمز و راز خود را در پهنه خاک مدفون کرده است. چون برنامه ما از پیش تعریف شده بود ، دیدن و بازدید از موزه ای که این درفش در آن قرار دارد و همینطور از نماد آن که در پارک نصب شده بود انجام نشد ، اما به حتم در یک برنامه دیگر که اگر عمری باقی باشد برای دیدن جاذبه های دیگر کرمان باز هم به این شهر سفر می کنیم . در شهداد محصولی کاشته می شود که کشور های شمالی ما بخصوص روسیه مشتری پر و پاقرص آن هستند . این محصول